Caddebostan Apartmanı

Caddebostan Apartmanı, sokakla kurduğu ilişkiyi zemin kattan başlatan bir konut yapısı olarak kurgulandı. Binanın girişini paylaşan pastane, yapıyı kapalı bir konut bloğu olmaktan çıkarıp caddeye açılan, günün her saatinde yaşayan bir eşiğe dönüştürüyor. Vitrin camları arkasında akan gündelik hayat, apartmanı sokaktan koparmak yerine ona bağlıyor; bina, kentin içinde durmaktan çekinmeyen, aksine onunla göz göze gelen bir cephe kuruyor.

Yapının en belirgin kararı, düşey sirkülasyonun cepheye taşınması. Merdiven, geleneksel konut bloklarında olduğu gibi yapının içine gizlenmek yerine, camla sarılı bir omurga hâlinde dışarı çıkıyor ve binanın ortasında dikey bir ışık bandına dönüşüyor. Katlar arasında hareket eden insan, artık yalnızca bir kullanıcı değil, cephenin kendisinde okunan bir figür oluyor; bu şeffaflık, apartmanı mahalleye ait olduğunu saklamayan, günün farklı saatlerinde farklı bir yüz gösteren canlı bir yapıya dönüştürüyor.

Balkonlar, bu düşey omurganın iki yanında, yeşille sarılı birer uzantı olarak kuruluyor. Bitkilerle dolan korkuluklar, taş rengi cepheye mevsimlik bir doku katarken, sakinlerin gündelik yaşamını da kente doğru taşıyor. Sonuçta ortaya, hem mahremiyeti koruyan hem de kentiyle konuşmaktan kaçınmayan, zemin katından çatısına kadar bütüncül bir mimari fikirle kurulmuş bir apartman çıkıyor.